Od znaku do serca

Chciałam przygotować znak dla Miss Oversense. Pod tą nazwą chcę dzielić się własną twórczością na Instagramie i TikToku. Potrzebowałam awatara. Czegoś narysowanego przeze mnie, co mogłoby pojawiać się obok tej nazwy.

Spędziłam na tym prawie połowę poranka. Nie zrobiłam znaku, z którego byłabym zadowolona.

Za to zapełniłam kilka stron szkicownika i narysowałam serce oplecione cierniami. Gdybym miała przed rozpoczęciem tej sesji zaplanować taki rysunek od początku do końca, pewnie uznałabym, że jeszcze nie potrafię.

Pierwsze linie

Zaczęłam od litery M. Rysowałam proste kształty, połączone kółka i pętelki, próbując znaleźć coś, co mogłoby stać się znakiem Miss Oversense.

Serce na pierwszej stronie

Jeszcze na tej pierwszej stronie, po kilku próbach litery, postanowiłam narysować serce oplecione cierniami. Miałam jego ogólną wizję w głowie, ale nie wiedziałam, jak się za to zabrać.

Zaczęłam od tego, co umiałam. Potem kolejne linie podpowiadały mi, gdzie pójść dalej. Rysunek stawał się coraz bardziej złożony. Mniej więcej w połowie zauważyłam, że nie próbuję już zrobić logo. Po prostu rysuję coś, co chciałam zobaczyć na kartce.

W końcu spojrzałam na gotowe serce i pomyślałam: to mi wyszło. I to jestem ja.

Nie dlatego, że nagle nauczyłam się wszystkiego, czego brakowało mi przy pozostałych próbach. Raczej dlatego, że nie musiałam od razu wiedzieć, jak zrobić całość. Mogłam dochodzić do niej po kawałku.

Powrót do szukania znaku

Serce było dla mnie ważnym momentem, ale nie rozwiązało zadania, z którym usiadłam do szkicownika. Wróciłam więc do kolejnych prób. Chciałam zamienić literę M w kokardkę albo poprowadzić ją jak nić. Rysowałam organiczne serca, próbowałam narysować ranę, która wyszła mi raczej jak burak, i sprawdzałam, jak wyglądałaby litera przecięta igłą.

Na końcu zapisałam jeszcze kursywą „Maja”, z serduszkiem zamiast kropki nad j.

Większość prób nie wyglądała tak, jak chciałam. Niektóre pomysły dalej mi się podobają, ale nie umiem jeszcze dobrze przenieść ich na papier. Kiedy próbowałam narysować kokardkę, brakowało jej głębi. Cień, perspektywa i struktura materiału wciąż są dla mnie trudne.

Chcę to poćwiczyć. Na razie te rysunki zostają w notesie, także jako zapis tego, czego jeszcze nie umiem.

Co potrafię, kiedy jeszcze nie wiem, jak

Podobnie było z moim wcześniejszym rysunkiem, „Atrofią”. Na początku też nie wiedziałam, czy uda mi się zrobić coś, co miałam w głowie. Sprawdzałam to dopiero w trakcie.

Dopiero uczę się rysować. Wciąż mam problem z prostymi rzeczami, takimi jak nadanie formie objętości. Jednocześnie zdarza mi się dojść do czegoś, czego przed rozpoczęciem pracy nie uważałam za możliwe na swoim poziomie.

To dla mnie ciekawe napięcie. Nie umiem na zawołanie narysować litery M jako przestrzennej kokardki, ale potrafiłam stopniowo zbudować skomplikowane serce. Nie wiem, czy umiałabym powtórzyć je dokładnie tak samo.

Z czym zostałam

Znaku dla profili nadal nie mam. Być może na początek wykorzystam serce jako awatar, choć widzę, że przy małym rozmiarze jego szczegóły mogą zniknąć. Jako rysunek chcę je zachować niezależnie od tego, co ostatecznie trafi na profile.

Co jeszcze mogłabym narysować, gdybym pozwoliła sobie odkrywać kolejne kroki dopiero w trakcie?